Ülkemizin hemen hemen her beldesinde, festival etkinliği düzenlemek gelenekselleşmiş durumda.
Kiminin adı “kültür Şenlikleri” falan olurken, bazıları da yörenin ünlü bir ürününün adını almakta.
Kiraz Festivali, Kayısı Festivali, Domates Festivali gibi…
Bir yerlerde “Hıyar Festivali” de var mı, bilmiyorum.
*   *   *
Ama, 26 Temmuz Cumartesi akşamı, Sandıklı ilçemizin Selçik köyünde düzenlenen “Sarı Selçuk Dede Anma Şenliği”, sıradan etkinliklerden biri değildi; çok farklıydı…
Ben ikincisine katılabildim.
Şenlik sürerken yazmak istedim aslında bu yazıyı.
Yazı yazanların, etkilendiği bir konuda, yazacakları yazı, okurlar tarafından da, okunacak kıvamda bir yazı oluyor…
Ben de bu yazıyı, tanık olduğum bir olayı yazmış olmak için yazmıyorum. Gerçekten dolu dolu etkilendiğim bir olay hakkındaki duygularımı, becerebildiğimce, okur dostlarımla paylaşmak için yazıyorum.
*   *    *
“Çok farklıydı” dedim Selçik köyü etkinlikleri için…
Program akışı içinde, yakınımda oturan arkadaşlara verdiğim örneği size de arzedeyim:
Hani yağ, tuz, su, et, sebze gibi aynı malzemelerden, yemek yapan kadınlardan, kiminin yemeği sası, kiminin yemeği şöyle böyle olur da, kiminin yemeği olağanüstü leziz olduğunda, “içine sevgi katmış” derler ya…
Selçik köyü etkinliklerini, tam olarak olmasa da, işte bu örnekle anlatabildim ancak…
Atmosfere, sevgi ve dostluk duygularıyla çarpan yürek katmışlardı.
Lüks mekanlarda, zengin sponsorların desteğiyle sahne alan ünlü ve pahalı sanatçıların renklendirdiği şenliklerde, eğlence bol olabilir ama, ruh yoktur çoğunlukla, ruh…
*   *   *